خلاصه و طبقه بندی شیرهای پروانه ای

شیر پروانه‌ای قبلاً به عنوان شیر نشتی قرار می‌گرفت و فقط به عنوان صفحه شیر استفاده می‌شد.
تا سال ۱۹۵۰، لاستیک مصنوعی عملاً مورد استفاده قرار نگرفت و لاستیک مصنوعی روی حلقه نشیمنگاه شیر پروانه‌ای اعمال شد و شیر پروانه‌ای به عنوان یک شیر قطع جریان، اولین حضور خود را تجربه کرد.

طبقه بندی شیرهای پروانه ای:
شیرهای پروانه‌ای بر اساس ساختار، اتصال لوله‌کشی، صفحه و غیره طبقه‌بندی می‌شوند.

شیر پروانه‌ای دیسک مرکزی:
ساختاری که در آن سطح نشیمنگاه در قسمت بیرونی زبانه سوپاپ، روی همان سطح مرکز ساقه سوپاپ قرار دارد.
سطح داخلی بدنه شیر با ساختار حلقه نشیمنگاه لاستیکی تعبیه شده است. این شیر، شیر پروانه‌ای با صفحه لاستیکی به شکل مرکز است. با توجه به فشرده‌سازی لاستیک، نیروی دافعه الاستیک شیر پروانه‌ای و سطح نشیمنگاه به طور مؤثر مورد استفاده قرار می‌گیرد، به طوری که آب‌بندی خوب نشیمنگاه امکان‌پذیر است.

شیر پروانه‌ای خارج از مرکز:
مرکز چرخش (ساقه) دیسک در مرکز قطر شیر قرار دارد و پایه دیسک یک ساختار خارج از مرکز است. حلقه نشیمنگاه همان شکل تک خارج از مرکز است و عملکرد آب بندی خوبی دارد.

شیر پروانه‌ای سه محوره:
این ساختاری است که در آن دو برابر خروج از مرکز اضافه شده است و مرکز مخروطی صفحه پروانه از مرکز قطر دریچه مورد نظر شیب دارد.
خروج از مرکز سه‌گانه هنگام باز و بسته شدن صفحه پروانه‌ای، حلقه فلزی نشیمنگاه به شکل صفحه را لمس نمی‌کند و فقط صفحه پروانه‌ای هنگام بسته شدن کامل، نیروی فشاری را به عنوان شیر قطع کننده به حلقه نشیمنگاه اعمال می‌کند.

شیر پروانه ای ویفری:
شیر پروانه‌ای ویفری از پیچ‌های گل‌میخی برای اتصال شیر بین دو فلنج لوله استفاده می‌کند. دو نوع برآمدگی وجود دارد، نوع کامل و نوع ناقص.

این شیرها را می‌توان توسط ما پردازش کرددستگاه شیرآلات مخصوص.